TDV İslam Araştırmaları Merkezi

TDV İslam Araştırmaları Merkezi Nedir? TDV İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM), Türkiye Diyanet Vakfı bünyesinde kurulan, özellikle İslami ilimler, Şarkiyat, tarih ve sosyal bilimler alanlarında bilimsel araştırmaları destekleyen, yürüten ve bu sahalarda araştırmacı yetiştiren bir ihtisas araştırma merkezidir. İstanbul ili Üsküdar ilçesinin Bağlarbaşı/Altunizade semtinde yer alan merkez yerleşkesi; zengin kütüphanesi, arşiv birimleri, dokümantasyon merkezi ve yayın organlarıyla Türkiye'nin ve İslam dünyasının en saygın akademik araştırma kurumları arasında kabul edilmektedir. Tarihçesi Ansiklopedi Girişimi ve Temeller: Türkiye Diyanet Vakfı, kapsamlı ve telif bir İslam ansiklopedisi hazırlamak amacıyla 1983 yılında İstanbul'da TDV İslâm Ansiklopedisi Genel Müdürlüğü'nü kurdu. Çalışmalar için ihtiyaç duyulan zengin kaynak ihtiyacını karşılamak üzere 1984 yılında bir ihtisas kütüphanesinin temelleri atıldı. İSAM'ın Kuruluşu: 3 Aralık 1988 tarihinde Türkiye Diyanet Vakfı tarafından alınan kararla, yüksek lisans ve doktora seviyesindeki araştırmacıların yetişmesini sağlamak ve araştırmalar üretmek maksadıyla İslâm Araştırmaları Merkezi (İSAM) müstakil bir kurum olarak hayata geçirildi. Birleşme ve Kurumsallaşma: 19 Mart 1993 tarihinde TDV İslâm Ansiklopedisi Genel Müdürlüğü ile İSAM tek bir çatı altında birleştirildi; 46 ciltlik devasa külliyat haline gelen TDV İslâm Ansiklopedisi'nin tamamlanması ve yayımlanması görevi de İSAM'a verildi. İhtisaslaşma ve Günümüz: Başlangıçta ansiklopedi hazırlığı için oluşturulan kitaplık, yıllar içinde bağışlanan özel koleksiyonlar, arşiv belgeleri ve geniş dokümantasyon arşiviyle Türkiye'nin en büyük sosyal bilimler ve İslami ilimler ihtisas kütüphanelerinden biri haline gelmiştir. Mimari Özellikleri Geleneksel Avlu Kurgusu: 1995-1998 yılları arasında mimarlar Tülay Taşçıoğlu ve Adnan Taşçıoğlu tarafından tasarlanarak inşa edilen İSAM kampüsü; idari bina, araştırma birimleri ve kütüphane olmak üzere üç ana kütlenin geniş bir iç avlu etrafında konumlandırılması esasına dayanır. Bu yerleşim kurgusu, geleneksel Türk-İslam medrese mimarisindeki merkezî avlulu düzeni çağdaş mimarlık diliyle yorumlar. Cephe ve Malzeme Dili: Yapıların dış cephelerinde Selçuklu ve erken Osmanlı mimarisini anımsatan tuğla kaplama yüzeyler, taş işçiliği detayları ve yalın mukarnas yorumları dikkat çekmektedir. Kütleler arasındaki oran ve saçak düzenlemeleri geleneksel sivil Türk mimarisinden referanslar taşır. Kütüphane ve İç Mekân Düzenlemesi: Kütüphane yapısı geniş açık raf salonları, doğal ışıktan maksimum düzeyde faydalanan pencereleri ve zemin altı seviyesinde özel iklimlendirme koşullarına sahip arşiv alanlarıyla akademik çalışmanın gerektirdiği konfor ve fonksiyonelliği sağlayacak şekilde tasarlanmıştır.